klimatyzacja i wentylacja

Automatyka sterująca urządzeniem klimatyzacyjnym dobrana została w celu optymalizacji parametrów pracy. Inteligentne algorytmy kontrolują wydajność sprężarek klimatyzacji, odpowiadają za komunikację i diagnostykę wewnętrzną systemu, monitorują oraz sterują parametrami termodynamicznymi. Zwiększa to stabilność oraz niezawodność pracy całego systemu klimatyzacji. Osobna warstwa oprogramowania pozwala na automatyczne nadawanie adresów jednostkom wewnętrznym, co skraca proces montażu i uruchomienia układu. Informacja o normalnych oraz awaryjnych stanach pracy jest prezentowana na specjalnym siedmio segmentowym wyświetlaczu. Aby w pełni wykorzystać możliwości urządzeń zewnętrznych można podłączyć do 1000 m rury cieczowej przy zachowaniu odległości 150 m pomiędzy jednostkami zewnętrznymi a najdalszą jednostką wewnętrzną w danym układzie chłodniczym. Odległość od pierwszego trójnika do najdalszej jednostki wewnętrznej klimatyzacji wynosi 60 m i nie wymaga specjalnych korekcji średnic rurociągów. Dla jednostek zewnętrznych zainstalowanych powyżej wewnętrznych różnica wysokości może wynosić do 50 m. W celu zapewnienia wysokiego poziomu komfortu dużo uwagi poświęcono jednostkom wewnętrznym. Typoszereg (kasetonowe, ścienne, kanałowe, przysufitowe, przypodłogowe) w zakresie mocy od 2 do 28 kW zapewnia komfort cieplny pomieszczeń w budynkach: biurowych, hotelowych, mieszkalnych. Wygląd harmonizujący z wnętrzem oraz niski poziom hałasu sprawia, że urządzenia są „niezauważalne” przez użytkownika. W jednym układzie chłodniczym możemy użyć do 48 urządzeń wewnętrznych o sumarycznej mocy dochodzącej do 150% mocy nominalnej jednostek zewnętrznych. Zarządzanie rozległymi budynkami z dużą ilością pomieszczeń wymusza rozwiązania, które zapewnią komfort, intuicyjną obsługę, krótki czas reakcji na nastawy, bezawaryjność. W tym celu stworzono unikalny system sterowania klimatyzacją bazujący na technologii Free Topology®. Do wymiany informacji służy przewód ekranowany, którym łączy się wszystkie urządzenia (jednostki zewnętrzne, jednostki wewnętrzne, sterowniki centralne) w jedną sieć o maksymalnej długości 3600 m . Charakterystyczne cechy tego rozwiązania to możliwość podłączenia zaawansowanych sterowników w dowolnym miejscu linii transmisyjnej oraz bardzo prosta integracja z innymi, nadrzędnymi systemami kontroli. Podłączenia systemu zdalnego monitoringu czy sterowania albo specjalistycznego oprogramowania serwisowego można dokonać w każdym miejscu dzięki dostępności wszystkich zmiennych sieciowych z poszczególnych elementów składowych systemu. Sposoby sterowania dzielą się na indywidualny (sterowniki przewodowe, bezprzewodowe) i centralny (sterownik grupowy, centralny, BMS). Zaawansowane oraz intuicyjne rozwiązanie łączy w sobie urządzenie „Touch Panel”. Ten sterownik centralny został wyposażony w 7,5’’ (format 4:3) kolorowy dotykowy ekran TFT, możliwość sterowania 400  jednostkami wewnętrznymi klimatyzacji, wejście alarmowe (np. alarm pożarowy) oraz złącze USB. Użytkownik ma do dyspozycji pełne sterowanie urządzeniami, zdefiniowanymi grupami urządzeń, możl iwość zdefiniowania zegara pracy w trybie tygodniowym oraz przeniesienie informacji o systemie do/z komputera przez pamięć FLASH USB. Bardziej rozbudowany sposób sterowania, to oprogramowanie sterujące instalowane na komputerze PC. Zalety graficznego (3D) środowiska oraz obsługi za pomocą wskaźnika myszki sprawiają, że jest to bardzo przyjazny dla użytkownika sposób kontrolowania rozległych obiektów z maksymalnie 1600 urządzeniami wewnętrznymi. Sterownik czasowy może być zaprogramowany na 365 dni roku, a funkcja rozliczania zużycia energii elektrycznej przez najemców obiektu sprawia że jest to doskonałe narzędzie dla właścicieli hoteli i biurowców. Dodatkowo przewidzianomożliwość zdalnego sterowania przez sieć internet na zasadach serwer-klient, co znacząco podnosi walory rozwiązania klimatyzacji.

W klimatyzacji w ostatnich latach regułą staje się wykonywanie badań termowizyjnych towarzyszących odbiorowi nowych lub modernizowanych obiektów. Pozwalają one na obiektywną ocenę jakości wykonanych prac. Badania termowizyjne są również często wykonywane przed podjęciem decyzji o remoncie danego obiektu. Ujawniają one stan faktyczny izolacyjności cieplnej i szczelności przegród.
W przypadku klimatyzacji możliwa jest weryfikacja poprawności zaprojektowania, wykonania i funkcjonowania układów. Wspólnym dla chłodnictwa i klimatyzacji zastosowaniem termowizji jest diagnostyka urządzeń i instalacji elektrycznych.
Termografia w podczerwieni jest techniką zobrazowania i rejestracji pól temperatury powierzchni badanych obiektów (czyli temperatury w każdym punkcie powierzchni) dzięki detekcji promieniowania podczerwonego od nich pochodzącego. Uzyskiwany jest w rezultacie tzw. termogram, czyli obraz, na którym w wybranej palecie barw lub w odcieniach szarości zilustrowany jest rozkład temperatury. Wartości temperatury można określić porównawczo - korzystając z wyskalowanej dla danego termogramu palety barw, lub odczytując dokładne wskazania za pomocą odpowiedniego oprogramowania do analizy termogramów. Termografia w podczerwieni jest najczęściej stosowana w chłodnictwie do:

Systemy klimatyzacyjne różnego rodzaju są powszechnie stosowane w obiektach użyteczności publicznej. Rozwój techniki oraz związany z nim pośrednio spadek cen urządzeń spowodował, że coraz częściej urządzenia klimatyzacyjne możemy spotkać również w domach jednorodzinnych, a nawet mieszkaniach. Ze względu na prostą i uniwersalną konstrukcję, łatwy montaż oraz szeroki zakres parametrów najczęściej stosowanym rozwiązaniem są klimatyzatory typu split. Urządzenia tego typu świetnie nadają się do klimatyzowania w ograniczonym zakresie niewielkich obiektów komercyjnych, domów jednorodzinnych oraz pojedynczych pomieszczeń.
Klimatyzator składa się z jednostki wewnętrznej, w której znajduje się wentylator i parowacz chłodzący powietrze oraz jednostki zewnętrznej, w której umieszczona jest sprężarka i chłodzony najczęściej powietrzem skraplacz, oddający pobrane z pomieszczenia ciepło do otoczenia. Jednostki połączone są izolowanymi przewodami o niewielkiej średnicy transportującymi niskowrzący czynnik chłodniczy pośredniczący w wymianie ciepła. Oprócz prostych pojedynczych klimatyzatorów typu split istnieją także bardziej rozbudowane układy, określane mianem klimatyzacji multi-split, pozwalające na połączenie kilku jednostek wewnętrznych klimatyzacji różnego rodzaju z jednym elementem zewnętrznym klimatyzacji.

W trakcie doboru klimatyzatora należy również wziąć pod uwagę tryb użytkowania samego urządzenia. Jeżeli użytkownik korzysta z obsługiwanego przez klimatyzator pomieszczenia krótko i nieregularnie, wymagając przy tym szybkiego zmniejszenia temperatury, należy rozważyć dobór urządzenia o mocy chłodniczej odpowiednio większej od potrzebnej w warunkach normalnych. W przypadku przewidywalnego schematu korzystania z klimatyzatora znacznie korzystniejszy będzie wybór modelu oferującego odpowiedni układ automatyki pozwalający na zaprogramowanie czasu początku, końca i trybu pracy urządzenia. Należy także rozpatrzyć możliwość zastosowania klimatyzatora współpracującego z termostatem zainstalowanym w pomieszczeniu umożliwiającym zadanie zmiennych parametrów powietrza w zależności od wykorzystania obiektu oraz aktualnych wymagań użytkowników.
Dobierając klimatyzator nie wolno zapomnieć o hałasie, jaki urządzenie generuje. Hałas może wpływać niekorzystnie na samopoczucie i zdrowie ludzi, może skutecznie przeszkadzać w pracy i odpoczynku. Szczególnego znaczenia problem ten nabiera w przypadku klimatyzacji sypialni, gdzie nawet najmniejszy szmer może prowadzić do bezsenności. Dlatego warto zwrócić uwagę, czy jednostka wewnętrzna, którą dobieramy, nie odznacza się zbyt wysokim poziomem hałasu lub czy posiada możliwość programowania trybu pracy, tak by pod koniec dnia przejść automatycznie w tzw. tryb nocny.
Niepożądany hałas wewnątrz pomieszczenia może być także powodowany przez jednostkę zewnętrzną klimatyzacji. Element, w którym znajduje się sprężarka, odznacza się zwykle dużo wyższym poziomem natężenia dźwięku i jeżeli zostanie zlokalizowany w bezpośrednim sąsiedztwie obsługiwanej przestrzeni, w sposób nieprzemyślany, może mieć znaczący wpływ na komfort użytkowników.  

Bardziej precyzyjnym sposobem określenia wielkości klimatyzatora jest wykorzystanie programów komputerowych. Programy te wyznaczają bilans cieplny w oparciu o zdefiniowane przez użytkownika wymiary pomieszczenia, rodzaje i ekspozycje przegród przeźroczystych, jak i nieprzeźroczystych, specyfikę występowania wewnętrznych zysków ciepła dając dość wiarygodny wynik w postaci wymaganej mocy chłodniczej, a także proponując zwykle określony model klimatyzatora. W przypadku najbardziej zaawansowanych aplikacji precyzja określenia mocy chłodniczej jest całkowicie porównywalna z danymi uzyskiwanymi w wyniku obliczeń wykonywanych zgodnie z ogólnie przyjętą teorią inżynierską. Część z producentów urządzeń przejmuje na siebie ciężar doboru klimatyzatorów udostępniając klientom formularze, w które wpisać należy odpowiednie wielkości charakteryzujące pomieszczenie. Następnie za pośrednictwem np. poczty elektronicznej odsyłana jest propozycja zastosowania konkretnego urządzenia mającego spełnić stawiane wymagania.
Przy rozpatrywaniu instalacji klimatyzatora należy zastanowić się nad zmianami w samym pomieszczeniu mającymi na celu zmniejszenie kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych samego urządzenia, a także zapewniającymi mu optymalne warunki pracy. W przypadku starszych budynków korzystne jest wykonanie termomodernizacji przegród zmniejszające współczynniki przenikania ciepła do wielkości zalecanych obecnie. Wymiana, bądź też uszczelnienie okien ograniczy niekorzystny wpływ powietrza infiltrującego, a zastosowanie osłon przeciwsłonecznych pozwoli na ograniczenie maksymalnych wielkości zysków ciepła.
Klimatyzator typu split może stanowić bardzo dogodne rozwiązanie dla obiektów użyteczności publicznej oraz pomieszczeń mieszkalnych. Przy stosunkowo niskich kosztach zakupu, a także późniejszej eksploatacji pozwoli na zmniejszenie uciążliwości związanych ze zbyt niską lub zbyt wysoką temperaturą powietrza wew-nętrznego. Proste w użyciu sterowniki umożliwiają dostosowane pracy urządzenia bezpośrednio przez użytkowników obsługiwanych pomieszczeń.

Z dniem 1 stycznia 2002 r. weszła w życie Ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej i opłacie depozytowej (Dz.U. 2001 nr 63 poz. 639). Przepisy te stosuje się również do przedsiębiorców wprowadzających na rynek krajowy towary z importu, których częściami składowymi są produkty wymienione w załącznikach do ustawy. Produktami wymienionymi są m.in.: urządzenia klimatyzacyjne, urządzenia chłodnicze, pompy ciepła zawierające substancje zubażające warstwę ozonową (CFC i HCFC). Dodatkowo na przedsiębiorcę ustawa nakłada obowiązek odzysku, a w szczególności recyklingu odpadów do dnia 31 grudnia 2007 roku. Docelowy poziom odzysku dla urządzeń klimatyzacyjnych oraz chłodziarek i zamrażarek typu domowego ustalono na 50% w stosunku do masy wprowadzonych substancji na rynek oraz 50% recyklingu. W przypadku urządzeń chłodniczych, zamrażalniczych oraz pomp ciepła poziom odzysku wynosi 50%, a recyklingu 70%. Dodatkowo należy zauważyć, iż czynniki chłodnicze (CFC i HCFC) zostały sklasyfikowane jako odpady niebezpieczne (Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 września 2001 roku Dz.U. 2001 nr 112 poz. 1206). W tym aspekcie należy zwrócić uwagę na Ustawę o odpadach (Dz.U. 2001 nr 62 poz. 628) i Ustawę Prawo ochrony środowiska (Dz.U. 2001 nr 62 poz. 627), w których zawarto zasady zapobiegania powstawaniu odpadów oraz zmniejszaniu ich wpływu na środowisko.

Opis stanowiska eksperymentalnego

Schemat blokowy prowadzonej destrukcji HCFC-22 z wyszczególnieniem strumieni procesowych

Na rys. 2 przedstawiono schemat ideowy instalacji do destrukcji freonów. Głównym elementem jest reaktor plazmowy. W reaktorze, którego ściany chłodzone są wodą, znajduje się plazmotron. Plazmotron zasilany jest prądem stałym o mocy elektrycznej 5-20 kW. Strumień gazów plazmotwórczych (argonu i 10% wodoru) wynosi 1,5 - 2 m3/h. W anodzie znajduje się kanał doprowadzający freon do strugi plazmy. Podawany jest on w postaci gazowej, w różnych ilościach (do 1 m3/h). Podyktowane jest to odpowiednio dobranymi strumieniami reagentów zapewniających otrzymywanie odpowiednich produktów destrukcji. Komora reaktora wykonana jest ze stali nierdzewnej o objętości 5 . 10-4 m3. Z komory króćcami odprowadzane są produkty gazowe rozkładu freonu do płuczki zawierającej 10% wodny roztwór NaOH. Układ pompy próżniowej służy do odprowadzenia z obszaru komory reakcyjnej produktów gazowych.
Z uwagi na obecne trendy w ochronie środowiska, związki chemiczne posiadające w swoich cząsteczkach chlor i fluor (np. chlorofluorowęglowodory, halony) powinny zostać wycofane z użytku codziennego na skutek ich szkodliwego wpływu na ochronną warstwę ozonu znajdującą się w troposferze oraz tworzenie "efektu cieplarnianego". Po tym jak są one usunięte z instalacji powinny być właściwie utylizowane lub rozkładane przy pomocy tzw. czystych technologii. Poszukiwania technologii do destrukcji czynników chłodniczych wymagają również coraz bardziej zaostrzające się przepisy. Na przestrzeni ostatnich dwóch lat przyjęto cały szereg ustaw mających na celu zabezpieczenie środowiska i zdrowia ludzkiego przed działaniem niekorzystnych czynników.
W pracy, przedstawiono jak kształtuje się produkcja freonów na przestrzeni lat 1980 - 2000 na świecie. Przedstawiono także obrót freonami w Polsce na przestrzeni lat dziewięćdziesiątych. W odpowiedzi na rosnącą potrzebę rozwiązania problemu odpadów chłodniczych zaprezentowano destrukcję freonu HCFC-22 w strudze niskotemperaturowej plazmy argonowo - wodorowej. Zwrócono uwagę na możliwe problemy występujące podczas procesu na podstawie rezultatów prowadzonych eksperymentów. Nieodpowiednie prowadzenie procesu destrukcji prowadzi do powstawania z HCFC-22 jeszcze bardziej szkodliwych freonów CFC-11, CFC-12 oraz węglowodorów cyklicznych. Ważnym elementem w technologii jest zastosowanie wodoru jako dodatkowego gazu plazmotwórczego. Reaguje on z chlorem i fluorem, czyli z gazami bardzo łatwo reagującymi z innymi pierwiastkami.
Należy się również zastanowić nad potrzebą dalszego wykorzystania produktów plazmowej destrukcji odpadu chłodniczego, gdyż bardzo ważną jest rzeczą by otrzymane półprodukty stały się przyjaznym dla środowiska surowcem o różnych, dalszych zastosowaniach. Fluorek sodu NaF ma wiele możliwych zastosowań: w przemyśle skórzanym do wyprawiania skóry, w zastosowaniach stomatologicznych jako aktywny składnik w pastach do zębów, w produkcji szkła i ceramiki, jako topnik w przemyśle hutniczym, środek trawiący w metalurgii oraz środek matujący w przemyśle włókienniczym. Należy pamiętać także o zastosowaniach NaF w metalurgii aluminium, a szczególnie przy jego rafinacji.

Systemy klimatyzacyjne charakteryzują się znacznym zróżnicowaniem swoich właściwości statycznych i dynamicznych, istotnych dla procesu sterowania klimatyzacją. Różnorodność cech systemów klimatyzacyjnych świadczy o skali i trudności problemu, wymuszając jednocześnie konieczność różnicowania urządzeń i oprogramowania układów sterowania. Jako najważniejsze cechy z tego zakresu wymienić można:
• zróżnicowanie systemów pod względem ich wielkości, rodzaju urządzeń realizujących przemiany powietrza oraz zakresu wymagań parametrów środowiska wewnętrznego,
• szeroki zakres oddziaływania środowiska na system klimatyzacji (duża amplituda zakłóceń),
• wymaganie trzech rodzajów energii zasilającej: ciepła, chłodu oraz energii elektrycznej do prawidłowego działania,
• znaczna szybkość przebiegu procesów przemian powietrza, w porównaniu do ogrzewania konwekcyjnego pomieszczeń.

Kolejnym ważnym zagadnieniem, istotnym dla prawidłowego działania układów sterowania klimatyzacja, a często pomijanych lub niedocenianych przy ich doborze przez projektantów, są cechy urządzeń regulacyjnych i ich sposób montażu w instalacji. Są to:
1. W zakresie czujników i przetworników pomiarowych - ich usytuowanie, rodzaj charakterystyki i dokładność przetwarzania,
2. W zakresie urządzeń wykonawczych - dobór charakterystyki roboczej zaworu,
3. W zakresie sterowników - wykorzystanie ich możliwości.

Do poprawnego działania systemu klimatyzacji potrzebna jest energia w trzech postaciach: elektrycznej, cieplnej i chłodniczej. O ile nie ma problemu ze źródłami dwóch pierwszych postaci - energia elektryczna i cieplna jest powszechnie dostępna, to już energia w postaci chłodu, w zdecydowanej większości przypadków jest wytwarzana indywidualnie tylko dla celów klimatyzacji. Wymaga to dodatkowych układów sterowania, które przy dużych systemach współ-pracują z układami sterowania systemów klimatyzacyjnych. W zasadzie tylko w klimatyzatorach indywidualnych ze skraplaczami chłodzonymi powietrzem zewnętrznym nie są stosowane oddzielne układy sterowania, a tylko układy zabezpieczające. W tym przypadku chłodnice powietrza sterowane są bezpośrednio z układu regulacji temperatury.

Zmiana temperatury i wilgotności powietrza w klimatyzowanym pomieszczeniu przebiega znacznie szybciej niż zmiana temperatury w pomieszczeniu z ogrzewaniem konwekcyjnym. W przybliżeniu przyjmuje się wartość stałej czasowej pomieszczania jako równą odwrotności krotności wymian. Procesy przemiany powietrza w centralach klimatyzacyjnych i przewodach przebiegają jeszcze szybciej. Powoduje to określone wymagania w odniesieniu do stałych czasowych czujników, czasu przejścia oraz rodzaju sygnału sterującego zaworami regulacyjnymi, a także precyzyjnych nastaw regulatorów. Często okazuje się, że przy nastawach fabrycznych układ regulacji jest niestabilny w całym lub częściowym zakresie pracy. Powodem jest zazwyczaj niewłaściwy dobór charakterystyki roboczej zaworu regulacyjnego - zbyt duża nieliniowość charakterystyki statycznej zespołu zawór-wymiennik lub znaczne zmiany stałych czasowych w różnych punktach pracy zespołu. Przykładowo, przy zmianie mocy wodnego wymiennika ciepła przez dławienie czynnika grzejnego/chłodniczego wartości stałych czasowych przy małym zakresie otwarcia zaworu są 2-3 razy większe od analogicznych wartości przy zaworze całkowicie otwartym. Z tego względu prawidłowy dobór wszystkich urządzeń regulacyjnych oraz wybór właściwego algorytmu regulacji i ustawienie jego parametrów pracy ma fundamentalne znaczenie dla jakości i efektywności procesu regulacji, tj. zapewnienia wymaganych parametrów środowiska wewnętrznego przy minimalnych kosztach eksploatacji klimatyzacji.

Do problemów wymagających rozważenia pod kątem szerszego ich zastosowania w przyszłości klimatyzacji zaliczyć można:
1. Stosowanie wentylacji mechanicznej i naturalnej zwane także układami hybrydowymi. Zastosowanie wentylacji hybrydowej pozwala na obniżenie zapotrzebowania energii nawet o 60%;
2. Precyzyjnego projektowania rozdziału powietrza który ma zasadniczy wpływ na efektywność całej instalacji;
3. Określenie przyszłościowych zasad stosowania lub wykorzystywania światowych i europejskich dokumentów normalizacyjnych;
4. Wykorzystywanie symulacji komputerowej w nowotworzonych systemach klimatyzacji, a także w konstruowaniu nowych urządzeń;
5. Komputerowe kontrolowanie pomp, wentylatorów, urządzeń chłodniczych klimatyzacji, co pozwala na uzyskanie oszczędności w wykorzystywanej energii;
6. Uwzględnianie w całości bilansu ciepła, możliwości pozyskiwania energii słonecznej poprzez stosowanie kolektorów słonecznych;
7. Stosowanie urządzeń o coraz lepszych parametrach technicznych np. kompaktowe wymienniki ciepła, wysokowydajne pompy ciepła itp.;
8. Nowe metody rekuperacji ciepła jak np. nocne magazynowanie chłodu do wykorzystania przez wodne urządzenia chłodnicze zasilające fan-coile i stropy lub bleki chłodzące, rekuperatory rotacyjne wykonane z tworzywa sztucznego
9. Badania w kierunku obniżenia oporu przepływu powietrza dla filtrów przy utrzymaniu wysokiej skuteczności, co skutkuje oszczędnością w zużywanej energii;
10. Pozyskiwanie chłodu z miejskich systemów klimatyzacja Warszawa centralnego ogrzewania;
11. Optymalizacja doboru wielkości urządzeń do wytwarzania zimnej wody (lodowej) dla klimatyzacji;
12. Stosowanie aktywnych tłumików wykorzystujących zjawisko znoszenia fal dźwiękowych;
13. Ukierunkowane podnoszenie poziomu kształcenia w politechnikach, a także aktywne kontynuowanie kształcenia podyplomowego dla utrzymania wysokiego poziomu wiedzy inżynierskiej;
14. Warunki stosowania gazowych nagrzewnic powietrza;

Podstawowe kierunki rozwoju branży klimatyzacyjnej to:
• utrzymanie niskiej energochłonności,
• uzyskanie optymalnych warunków pracy urządzenia,
• wysoka efektywność działania,
• zmniejszanie wymiarów geometrycznych przy zachowaniu funkcji,
• przyjazne działanie w środowisku wewnętrznym,
• niski poziom hałasu.
Jednym z ważnych elementów projektowania klimatyzacji jest gospodarowanie energią. Uchwalona Dyrektywa 2002/91/EC Unii Europejskiej stanowić będzie podstawę do przyjmowania regulacji krajowych w zakresie gospodarowania energią w budynkach, co jest zgodne z postanowieniami Protokołu z Kyoto.
Obliczenia zapotrzebowania energii dla budynku powinny obejmować:
• kształt budynku i jego szczelność,
• ogrzewanie i ciepłą wodę,
• klimatyzację,
• wentylację,
• oświetlenie,
• usytuowanie budynku względem stron świata,
• zyski ciepła od nasłonecznienia oraz wykorzystanie energii słonecznej,
• wentylację naturalną,
• ustalenie optymalnych parametrów klimatu wewnętrznego.

Wybór optymalnego systemu klimatyzacji dla rozpatrywanego budynku wymaga rozpatrzenia wielu problemów, a wśród nich:
• architektury budynku oraz funkcji poszczególnych pomieszczeń,
• rodzaju i intensywności zanieczyszczeń,
• obciążeń cieplnych i ich rozkładu w pomieszczeniu oraz budynku,
• zmienność obciążeń pomiędzy strefami,
• efektywność rozdziału powietrza,
• koszty inwestycyjne i eksploatacyjne,
• warunki serwisowania,
• poziom hałasu,
• estetyka urządzeń.